Het komt vaker voor dan je denkt
Partnergeweld in relaties tussen mannen komt minstens even vaak voor als in heterorelaties. Een systematische review en meta-analyse (2021) becijferde dat ongeveer één op de drie mannen die seks hebben met mannen ooit slachtoffer werd van partnergeweld — vergelijkbaar met of hoger dan de cijfers in heterorelaties. Ook Vlaams onderzoek van de Universiteit Gent naar partnergeweld bij holebi's (Hellemans e.a., beschikbaar via het IGVM) vond dat ongeveer één op de tien holebi's fysiek partnergeweld meemaakte, zonder verschil tussen mannen en vrouwen.
Toch zoeken mannen in een relatie met een man nog minder vaak hulp. Niet omdat het geweld minder erg is, maar omdat de drempels hoger liggen.
Een dubbel taboe
- Twee dingen tegelijk vertellen. Hulp zoeken betekent soms dat je in één gesprek moet zeggen dat je partner je pijn doet én dat je een relatie met een man hebt — tegenover iemand die je niet kent.
- De mythe van het "gevecht tussen gelijken". Geweld tussen twee mannen wordt snel gezien als een ruzie tussen gelijkwaardige partijen. Maar partnergeweld draait om controle en angst, niet om spierkracht. Ook in een relatie tussen mannen kan één partner systematisch de macht naar zich toe trekken.
- Angst dat de hulpverlening niet LGBTQ+-vriendelijk is. Misschien vrees je onbegrip, ongemakkelijke vragen of vooroordelen. Die angst is begrijpelijk, maar hoeft je niet tegen te houden: er bestaan diensten die de context goed kennen.
- Een kleinere gemeenschap. Pleger en slachtoffer delen vaak dezelfde vrienden, verenigingen en uitgaansplekken. Weggaan kan voelen alsof je je hele netwerk verliest — en je pleger kan dat netwerk gebruiken om zijn versie van het verhaal te verspreiden.
Dezelfde patronen, met extra drukmiddelen
De kern van partnergeweld is in elke relatie hetzelfde: controle, isolatie, vernedering en het omdraaien van dader en slachtoffer (DARVO). Herken je dit? Lees dan verder bij signalen herkennen of doe de zelfscan — alles op deze site geldt ook voor jou.
Daarnaast bestaan er drukmiddelen die specifiek zijn voor relaties tussen mannen:
- Dreigen met outing. "Als je weggaat, vertel ik het aan je ouders, je werk, je geloofsgemeenschap." Wie (nog) niet uit de kast is, wordt daarmee chanteerbaar. Dit is een vorm van dwingende controle.
- Je hiv-status als wapen. Dreigen om je status bekend te maken, je medicatie controleren of afnemen, of je status gebruiken om je klein te houden ("niemand anders wil jou nog").
Waar kun je terecht
- 1712 — de hulplijn voor geweld, voor iedereen: gratis, anoniem, en het nummer verschijnt niet op je telefoonfactuur.
- Lumi — de gratis en anonieme info- en luisterlijn voor al je vragen over gender en seksuele voorkeur: bel 0800 99 533 of chat via lumi.be (meerdere avonden per week, 18.30–21.30 uur).
- CAW — begeleiding en crisisopvang, ook voor mannen: 0800 13 500.
- RainbowHouse Brussel — koepel van tientallen LGBTQ+-verenigingen in het Brussels Gewest (Kolenmarkt 42), een veilige plek voor informatie en ontmoeting.
- In Wallonië: Écoute Violences Conjugales — 0800 30 030.
Denk je aan weggaan, of ben je al weg? Bekijk het veiligheidsplan en lees wat je kunt doen als het geweld na de breuk doorgaat. Bij acuut gevaar: hulp in crisis.
Voor hulpverleners
Eén woord bepaalt of iemand vertelt of zwijgt: vraag neutraal naar "je partner", niet naar "je vriendin". Wie eerst een aanname moet corrigeren, haakt vaak af. Meer over mannelijke slachtoffers in de spreekkamer lees je bij onzichtbaarheid.
Veelgestelde vragen
Is partnergeweld anders in een relatie tussen mannen?
De patronen zijn dezelfde: controle, isolatie, vernedering, dreigen en soms fysiek geweld. Onderzoek toont dat partnergeweld in relaties tussen mannen minstens even vaak voorkomt als in heterorelaties. Wel zijn er extra drukmiddelen — zoals dreigen met outing of misbruik van je hiv-status — en extra drempels om hulp te zoeken.
Wat als hij dreigt me te outen?
Dreigen met outing is een vorm van psychologisch partnergeweld en dwingende controle. Jij bepaalt zelf of, wanneer en aan wie je je geaardheid vertelt. Bewaar de dreigementen (berichten, e-mails) en praat er anoniem over met 1712 of Lumi (0800 99 533) — zij denken mee zonder dat je meteen iets moet ondernemen.
Nemen hulpverleners mij serieus?
1712, de CAW's en steeds meer hulpverleners zijn er voor iedereen, ongeacht gender of geaardheid. Voel je je toch niet serieus genomen, dan ligt dat aan die ene hulpverlener — niet aan jou. Zoek dan verder: Lumi en RainbowHouse in Brussel kennen de LGBTQ+-context goed.
Waar vind ik LGBTQ+-vriendelijke hulp in België?
Bel 1712 (gratis en anoniem) voor elke vorm van geweld. Lumi (0800 99 533) is de gratis en anonieme info- en luisterlijn voor vragen over gender en seksuele voorkeur. Het CAW (0800 13 500) biedt begeleiding en crisisopvang, ook voor mannen. In Brussel bundelt RainbowHouse tientallen LGBTQ+-verenigingen; in Wallonië is er Écoute Violences Conjugales (0800 30 030).